Thursday, May 5, 2011

மனக்காளான்

கேப்டன் விஜயகாந்த் துபாயில் இருக்கிறார். சம்பவம் நடந்தது இஸ்லாமாபாத்தில் என்கிறார்கள். இதில் ஏதோ குழப்பம் நீடிக்கிறது # ஓஸாமா மரணம்

உசுருக்குச் சமானம்டே கூலிங்க்ளாசு...

ஐபிஎல் ஆட்டங்களில் அகார்கர் அடுத்தடுத்து ஐந்து விக்கெட்டுகள் வீழ்த்தி தேசிய அணியில் இடம் பிடிப்பது மாதிரி ஒரு துர்சொப்பனம் கண்டேன்.

மன ஊனம் மவுனம்.

மனுஸூம் அவரது நிலையவித்வான்களும் தங்களுக்கு வேண்டப்பட்டவர்களுக்கு விருது கொடுத்து விளையாட ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏன் சுஜாதாவை சாகடிக்கிறார்கள்?!

சப்பாத்து என அமு எழுதினால் உறுத்தல் இல்லை. ஜெமோ எழுதினால் எரிச்சல் வருகிறது.

பரிசல்காரனுக்கு அபாரமான கலை மனது. ஆனால் கொடுவாளை வைத்து பென்சில் சீவுவது போல. சதா சிறிய காரணங்களுக்கே அதை பயன்படுத்துகிறார் # கவலை

சில நிறுவனங்களில் முதலாளிகள் முடிவெடுக்கிறார்கள். சில இடத்தில் மேலாளர்கள். பல இடங்களில் ஸ்டெனோகிராஃபர்கள் முடிவெடுக்கிறார்கள் # அயற்சி

அடி உனக்கும்
இங்கு எனக்கும்
தினம் நடக்கும்
பிணக்கும் ஓர் நாடகம்...!
நடத்து நீ நடத்து
உன் நடிப்பும் ஓர் நூதனம்...!

நான் டை கட்டினால் மட்டும் மொத்த ஆபிஸூம் நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரிக்கிறது # என்னா ஒரு வில்லத்தனம்!

பகலெல்லாம் வெயிலை உள்வாங்கி அதை இரவில் கசிய விடுவதுதான் சேலத்தின் சிறப்பம்சம்.

பஞ்சம் பிழைக்க வந்த இடத்தில் ஒரு தின்னெலிக்காரன் சக தின்னெலிக்காரனுக்கு உதவுவதைப் போல மலையாளிகள் கூட உதவ மாட்டார்கள். தாமிரபரணித் தண்ணீ வாக்கு அப்படில்லா...!

என்னதான் ரெப்யூடட் இன்ஸ்ட்யூட்டில் எம்பிஏ படித்து நாணயம் விகடனில் முதலீட்டு யோசனைகளை எழுதுகிற பெண் என்றாலும் மரபார்ந்த சேமிப்பு முறைகளில்தாம் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறாள். மனைவிக்குத் தெரியாமல் சமையல்கட்டில் முந்திரிபருப்பு டப்பாவைத் துளாவிக்கொண்டிருந்தேன். அகஸ்மாஸ்தாய் கையில் மாட்டிய கொள்ளு டப்பாவிற்குள் 3 நூறு ரூபாய் தாள்கள்! என்னடி இது என்றால் பழைய பேப்பர் விற்று வந்த பணமாம்.

வலைப்பதிவு வைத்திருப்போர் அனைவருக்கும் ஒரு சாகித்ய அகாதமி விருது இலவசம்னு அறிவிக்க என்ன கேடாம்...?!

சாலையில் தோற்றல் நலம்!

ஊரெங்கும் பூ வாசம்! ‘பவளவாய் கமலச் செங்கண்’ ஸ்ரேயா கோவையில் எழுந்தருளியுள்ளார்.

அந்தரங்க ரகசியமாக விட்ட ஜொள்ளை சகதோழியரிடம் சொல்லி எக்கச்சக்கமாக மாட்டி விடும் வழக்கத்தை மாதர் கைவிடல் நன்று # கோரிக்கை

நண்பரொருவர் ‘இளைஞன்’ பார்த்தமைக்கான அத்தாட்சியைப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார். பிற்காலத்தில் ஒரு எம்.எல்.சியாவது கிடைக்கும் என்கிற நம்பிக்கை...!

ரஷ்ய கலைக்குழுவின் பாடல்களை நேற்று ரசிக்கத் தலைப்பட்டேன். குழுவின் பிரதான பாடகியான தக்காளி நிறச் சிவப்பழகியோடு உடைந்த ஆங்கிலத்தில் உரையாடினேன். வாலண்டினா தெரஸ்கோவா பிறந்த கிராமத்திலிருந்து உங்களுக்கான குளிர்ந்த புன்னகையைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேனென்று ஆரம்பித்தார். இரவு முழுவதும் மனதில் ஊறிக்கொண்டே இருந்தது ‘குளிர்ந்த புன்னகை’ எனும் பதம்.

‘அத்தான், இந்தத் தட்டின் அகலத்திற்கும் தட்டைமுறுக்கின் சுவைக்கும் நிகரானது என் காதல்’ - கேண்டி

‘எப்போ கூப்பிட்டாலும் ‘மீட்டிங்ல இருக்கேன்’னு கட் பண்றீயே... நீ வேலைக்குப் போறீயா... இல்லை மீட்டிங்குக்குப் போறீயா...?!’ - கேண்டி

அருகிலிருக்கையில்
அப்படியொன்றுமில்லை
நினைவுகளில்தான்
நிகழ்த்துகிறாய்
அலைக்கழிப்பை

எல்லோராலும் நல்ல கதை ஒன்றிட எழுதிட முடியுமென்றார் ஒரு எழுத்தாளர். இன்னொருவர் எல்லோரிடத்திலும் கதைகள் இருக்கின்றன. சிலர் எழுத விரும்புகிறார்கள்; பலர் விரும்புவதில்லை அவ்வளவுதான் வித்தியாசம் என்கிறார். மற்றொருவர் எழுத்தின் சவால்களை எழுத்திலே எதிர்கொள்ளுங்கள்; முதலில் எழுதுங்கள் என்கிறார். இவற்றின் மறைபொருள் ‘ங்ஙொய்யால... எழுதிப்பாருங்கடா...அப்பத்தான்டா புரியும்... உங்களுக்கு எழுதத் தெரியாதுங்கறது...’ என்பதாக நான் எடுத்துக்கொண்டேன்

Tuesday, May 3, 2011

பரளிக்காடு

கோவையிலிருந்து மேட்டுப்பாளையம் செல்லும் வழியில் இருக்கிறது காரமடை. அங்கிருந்து கிளை பிரியும் தோலாம்பாளையம் சாலையில் வாகனத்தைச் செலுத்தினால் சுமார் 30 கிலோமீட்டர் பசுஞ்சாலைப் பயணத்திற்குப் பின் பில்லூர் அணைக்கட்டைச் சென்றடையலாம்.


குறுகலான மலைப்பாதையில் பயணித்து அணைக்கட்டை ஒட்டி இருக்கும் பரளிக்காடு எனும் மலையோர கிராமத்தைச் சென்றடைகிறது வாகனம். இங்கு வாழும் பழங்குடியினர் நலனுக்காக வனத்துறையே வடிவமைத்ததுதான் பரளிக்காடு பசுமைச் சுற்றுலா. இங்கு செல்ல வனத்துறை அலுவலரிடம் தொலைபேசியில் முன் பதிவு செய்ய வேண்டும். விடுமுறை தினங்கள் எனில் கூட்டம் அதிகம் இருப்பதால் எண்ணிக்கையைப் பற்றி கவலை இல்லாமல் முன்பதிவு செய்து கொள்ளலாம். வார நாட்களெனில் குறைந்தது 40 நபர்கள் கொண்ட குழுவாக இருந்தால் மட்டுமே முன் பதிவு செய்வார்கள். பெரியவருக்கு ரூ.300 குழந்தைகளுக்கு ரூ.200 என கட்டணம்.


ஆற்றங்கரையோர ஆலமரங்களில் நீண்ட உஞ்சல்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. குளிர் தருக்களின் கீழ் கயிற்றுக் கட்டில்கள் போடப்பட்டுள்ளன. சிறார்கள் ஊஞ்சலாடி மகிழ்கிறார்கள். காதலர்களும் தம்பதியர்களும் இதமான சூழலை அனுபவித்த வண்ணம் கயிற்றுக்கட்டில்களில் அமர்ந்து பேசிக் களிக்கிறார்கள். கொஞ்ச நேரத்திற்கெல்லாம் பரிசல்கள் வந்து சேர்கின்றன. வழிகாட்டி அனைவரையும் உற்சாகமாக குவி அழைத்து அனைவருக்கும் ‘லைஃப் ஜாக்கெட்டுகளை’ அணிவிக்கிறார். சிந்தெடிக் பைபர்களினால் ஆன அகன்ற வட்டுக்களில் பயணம் தொடர்கிறது. கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் மட்டும் தண்ணீரன்றி வேறில்லை. பரிசலோட்டி அணைக்கட்டின் வரலாற்றையும், ஆற்று மீன்களின் சுவையையும், மிருகங்கள் தண்ணீர் அருந்தவருவதையும் சொல்லிக்கொண்டே துடுப்பை போடுகிறார். என்னதான் நட்டாற்றில் பயணித்தாலும் வெயில் மண்டையைப் பிளக்கத்தான் செய்தது. சுற்றிலும் உயரம் குறைவான மலைகள் இருப்பதும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். உயரம் குறைவான மலைகள் வெப்பத்தை உறிஞ்சும் என்று படித்திருக்கிறேன்.


பரிசல் மறுகரையை அடைந்ததும் பயணிகளின் ஆட்டமும் பாட்டமும் ஆரம்பமாகிறது. கொஞ்சம் பெரியவர்கள் வழிகாட்டியின் உதவியோடு குறுக்கும் நெடுக்குமாய் விழுந்து கிடக்கும் மரங்களில் ஏறி இறங்கி வனத்திற்குள் புகுகிறார்கள். சுமார் ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பின் மதிய உணவு தயார் என்ற அறிவிப்பு வருகிறது. மீண்டும் பரிசல் ஏறி மறுகரைக்குச் சென்றால் மலைவாழ் மக்களே தயாரித்த சுவையான உணவு வகைகள் காத்திருக்கின்றன. பஃபே சிஸ்டம். நகர்ப்புறத்துக்காரர்களுக்கு கிராமத்து உணவுகளில் பிரியம் இருக்காது என்பதால் மெனுவில் வெஜ் பிரியாணி, சப்பாத்தி, தயிர்சாதம் என சமதர்மம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. அன்றைய மெனுவில் இருந்த கேப்பை களி உருண்டையும், அதற்குத் தொட்டுக்கொள்ள கொடுத்த கீரை கடைசலும் ‘கொண்டா கொண்டா’ என்றிருந்தது.


சிறிய இளைப்பாறலுக்குப் பின் தொடங்குகிறது டிரெக்கிங். வனத்துறை வழிகாட்டி உதவியுடன் காட்டிற்குள் நடக்கத் துவங்குகிறோம். பரளிக்காடு வனம் அடர் வனம் அல்ல. இலகுவானது. பிரம்மாண்டமான மரங்களோ, முட்புதர்களோ, காட்டுக்கொடிகளோ வழிமறிக்காததால் நடை எளிமையாக இருந்தது. சாகச மனங்களுக்கு சற்று ஏமாற்றம்தான் என்றபோதும் குழந்தை குட்டிகளோடுச் செல்ல மிகவும் ஏற்ற சிக்கல்களில்லாத காட்டுப்பயணம்.


பிரயாணத்தின் இறுதிப் பகுதி அத்திக்கடவு ஆற்றில் ஆனந்தக் குளியல். காவியைக் கரைத்த மாதிரி செம்மண் நிறத்தில் கரைபுரண்டு வருகிறது ஆறு. காலம் தப்பி வந்த திடீர் மழையால் ஆற்றில் நல்ல வெள்ளம். படுகை முழுக்க யானை முதுகு போன்ற பிரம்மாண்டமான பாறைகள். நூற்றாண்டு உருளலில் கற்கள் அனைத்தும் தனக்கான தனிப்பொலிவை அடைந்திருக்கின்றன. வீட்டுப்பெண்கள் உருளைக்கற்களை ஆசையோடு சேகரித்துக்கொள்கின்றனர். கிழங்கு மஞ்சள் அரைக்க, பூண்டு நசுக்க, பனங்கற்கண்டு நுணுக்க அருமையான உபகரணம். ஆற்றின் கரையோரத்தில் உயரம் உயரமான மாமரங்கள் தலைகொள்ளாத மாங்காய்களுடன் காய்த்து நிற்கின்றன. மழைச்சகதியில் விழுந்து கிடக்கும் மாம்பிஞ்சுகளைப் பொறுக்கியெடுத்து ஆற்றில் கழுவி உப்புச் சேர்த்து திங்க சுவை அபாரம்.

நீந்திக் குளிக்க முடிகிற அளவிற்கு ஆழமில்லாத ஆறு. பாறைகள் வேறு அதிகம். ஒரு குத்துப்பாறையினைப் பிடித்துக்கொண்டு உடலை நீட்டிக்கொண்டால் நம்மைக் கழுவிக் கரைக்கும் ஆவேசத்துடன் தழுவிக்கொள்கிறது ஆறு. இறங்கிய ஜனங்களெல்லாம் பாறைகளோடு பாறையாக ஊறிக்கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள். கரையேற எவருக்கும் மனமில்லை. மாலைச் சூரியன் மெள்ள மேற்கில் சரிய வழிகாட்டி குரலெழுப்புகிறார். பெண்கள் உடைமாற்ற வசதி இல்லாதது பெரிய குறை. பெரிய மரங்களைத் தேடி ஈர ஆடைகளோடு அலைகிறார்கள்.

என்னதான் இயற்கையோடு இயைந்த இடம் என்ற போதும் பரளிக்காட்டை ஒரு சுற்றுலாத் தளமென அங்கீகரிக்க மனம் ஒப்பவில்லை. குடும்பத்தோடு காலையில் கிளம்பி மாலையில் வீடு திரும்பிவிட முடிகிற ஒரு பிக்னிக் ஸ்பாட்டாகத்தான் கருத முடியும். சீதோஷ்ணம், வன விலங்குகள் இல்லாமை, அடர்த்தி இல்லாத காடு என்பன அக்கருத்தாக்கத்தின் காரணிகள் என்பேன்.

தொடர்பு கொள்ள தொலைபேசி எண் : திரு. சீனிவாசன் : +91 9047051011
தகவல்களுக்கு : http://coimbatoreforests.com/baralikaduEco.htm