Friday, December 21, 2007

பேரரசு எனும் மகாகவி

"பல்லு மொளச்சா புட்டி பாலு புள்ளக்கி அந்த வகையில் நான் யோககாரண்டி" என்ற கவித்தெறிப்பில் பிறந்த மகாவரியின் ஆச்சர்யத்திலிருந்தே தமிழ் சமூகம் இன்னும் விடுபடாத நிலையில் அடுத்தடுத்து பாடல்களை புனைந்து வந்த குத்துப்பாடல் பிதாமகன் பேரரசு, பாடல்கள் எழுதுவதோடு தம் கடமை முடிந்து விட்டது என நிணைக்கும் பிற கவிஞர்கள் போல் அல்லாது தன் தேனினும் இனிய குரலில் பாடியும் கலையின் உன்னத வடிவத்தை அடைந்திருக்கிறார். பழனி திரைப்படத்தின் 'லோக்கு லோக்கு லோக்கலு நான் லோக்கலு' எனத் தொடங்கும் பாடலின் ஆரம்ப வரிகள் ஏதோ பகிரங்க வாக்குமூலம் கொடுப்பது போல இருந்தாலும் அடுத்தடுத்து வரும் வரிகளில் பல நெம்புகோல் வரிகளை நீங்கள் எதிர்கொள்வது நிச்சயம். "கொத்து கொத்து பரோட்டா... கொத்திகிட்டு வரட்டா
முட்டை முட்டை பரோட்டா மொக்க மொக்க தரட்டா" என சுசித்ரா தன் வத்தல் குரலில் கேட்கும்போது பத்து நாளா நிக்காம போறவன் கூட எட்டு பரோட்டா கேட்டு வாங்கி சாப்பிடுவான். பாடல் முடியும் போது 'பக்கா லோக்கலுடி'ன்னு பஞ்ச்சோடு முடிக்கிறார் பேரரசு. தொடர்ந்து பேரரசுவின் பாடல்களை விழிவிரிய ஆய்ந்து வரும் ஒரு ஆய்வு மாணவன் என்ற வகையில் என்னால் இப்போதைக்கு சொல்ல முடிந்தது ' பேரரசு வீட்டு கட்டுத்தறியும் குத்துப்பாட்டு எழுதும்'. இங்கே கிடைக்கிறது கேளுங்கள் பயங்கொள்ளுங்கள்!

Thursday, December 20, 2007

பிரதியங்காரக மாசானமுத்து எழுதிய காதல் கடிதம்

தாட்சாயிணி,

உன்னுடைய கோபங்கள் விசித்திரமானவை. நியாயங்களும், நியாமற்றவைகளும் சரிவிகிதத்தில் கலந்து நிற்கும் அதுமாதிரியான கோபங்கள் அடிக்கடி வாய்ப்பதில்லை. உன்னை அழைக்கிறேனென சொல்லிவிட்டு அழைக்காமல் போய்விட்ட கோபத்தில் இனிமேல் கூப்பிடாதே என்கிறாய். என்னுடைய அன்றாடங்கள் முகம் தெரியாத மனிதர்களால் முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டதென்பதையும் நான் பல்வேறு கதவுகளை அறியாமல் திறந்துவிட்டு அல்லாடுபவன் என்பதும் நீ அறியாததல்ல. சாவகாசங்கள் ஏறியூட்டப்பட்டுவிட்ட என்னைப் போன்ற ஒருவன் அழைக்காமல் இருந்து வருத்தத்திற்குரியதா அல்லது வாதத்திற்குரியதா?!

உன் அழைப்பிற்காக ஏங்கி நிற்கும் அளவிற்கா நிதர்சன வாழ்க்கை இருக்கிறது. ஒவ்வொருவருவருக்கும் ஒவ்வொருவிதமான அவதிகள். உன் அவதிகளின்போது அன்பொழுக ஒதுங்கி நிற்கிறேன் நான். ஒருவன் ஒரிரு நாளாக ஓவராக படம் காட்டினான் என்றால் ஏதோ பட்சி சிக்கி இருப்பதால் பதுங்குகிறானென நீ விட்டு பிடித்தால், பழைய குருடி கதவை திறடி என தானே வந்து விடுவேன் என்பது ஏன் புரியவில்லை உனக்கு.

எப்போதும் ஓரே பெண்ணை காதலிக்க முடியாது என்பது சீனபழமொழி. எப்போதும் ஓரே பெண்ணை காதலிக்கவே முடியாது எனும் போது கடலை மட்டும் எப்படி சாத்தியமாகும். வயது ஏற ஏற முகத்திலும், பர்ஸிலும் ஏற்படும் பொலிவால் தற்போது ஒரிரு சிவந்த பெண்களும் ஸ்க்ராப்பித் தொலைக்கிறார்கள். ஆற்றுத்தண்ணீர் என்று அள்ளிக்குடிக்கத் துடிக்கையில் அண்டா தண்ணீர் நீ ஏன் தழும்புகிறாய்?

காலையில் பக்கத்து அலுவலக பெண் வாசலில் மறித்து மணிக்கணக்காய் வறுக்கிறாள். சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் தஞ்சாவூர்காரியிடமிருந்து போன் வருகிறது. கணிணியை திறந்தால் பதிவுல தோழி ஒருத்தி சாட்டிங்கில் ஓரமாய் வந்து உருமி அடிக்கிறாள். அட போம்மா என ஆர்க்குட் வந்தால் அகமதாபாத்திலிருந்து அஞ்சலை காட்டுத்தனமாய் ஸ்க்ராப் போட்டிருக்கிறாள். மெயிலைத் திறந்தால் 'ஹாய் டியூட் ப்ரான்ஸிலிருந்து மெனோ' என மெனக்கெட்டு அனுப்பிய மெயில். எத்தனை வழிகளடா எத்தனை பிகர்களடா.

வான்கூவர், பாரீஸ், கோயம்புத்தூர், கோபிசெட்டிபாளையம், சென்னை, திருப்பூர், நொய்டா, அகமதாபாத், தஞ்சாவூர், ரெட்டியார்பட்டி, கும்பகோணம், சாத்தான்குளம் என வெளிநாடு தொடங்கி குக்கிராமங்கள் வரை அடியேனுக்கு ரசிகர் வட்டம் பெரிதென்பதால் நான் படும் அவஸ்தைகளை உனக்குத் தெரியப்படுத்திக்கொள்ளவே இந்த மடல் என்பதை மறுபடியும் உனக்கு நிணைவுறுத்திக்கொள்கிறேன். ஒரு பொன்மாலைப்பொழுதில் எனக்கு இதுவரை அறுபது புரொபசல் வந்திருக்கு தெரியுமா என நீ பீற்றிக்கொண்டதற்கு பதிலுக்குபதிலாகத்தான் இப்படி எழுதுகிறான் பரதேசி என நீ நிணைத்துக்கொள்ளும் அபாயம் இருப்பதால்தான் உனக்கு இதை நிணைவுறுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகிறது. ஊதுகுழலுக்கு ஒரு பக்க ஓட்டை ஊதும் நாயணத்துக்கோ உடலெல்லாம் ஓட்டை.

பெருமைக்காக சிறுபத்திரிக்கைகள் வாங்கி படிக்காதே, படிக்காதேயென பலபேர் சொல்லியும் கேட்காததால் வந்த விளைவை பார்த்தாயா? செக் புக் தீர்ந்துவிட்டது என கடிதம் எழுத வேண்டி வந்தாலும் நான்கு பேப்பர்கள் எழுதியாக வேண்டிய துர்பாக்கியசாலி ஆகிவிட்டேன் நான். செக் புக்கிற்கே நான்கு பக்கமென்றால் செக்கசிவந்த கன்னி உனக்கு பத்து பக்கமாவது எழுதினால்தான் நான் ஒரு இலக்கியவாதியாக காலம் தள்ள முடியும் என் செல்வமே.
நான் அனுப்பும் மொக்கை மெஸெஜூகளையே வாசிக்க சோம்பல் படும் நீ இந்த கடிதத்தை வாசிக்கவே மாட்டாய் என்பது உலக ஜீவராசிகள் அத்தனைக்கும் தெரிந்த உண்மை என்றாலும் இலக்கியம் என்று வந்துவிட்டால் அதில் யாதொரு சமரசமும் செய்ய துணியாதவன் இந்த செல்வேந்திரன் என்பதை நிரூபிக்கவே இந்த கடிதம். முன்பொருமுறை உன்னை காதலிக்கிறேன் என எழுபது பக்கத்திற்கு நான் எழுதிய கடிதத்தின் இரண்டு பாராக்களை மட்டும் படித்துவிட்டு என்ன இது இரண்டு பொட்டலம் அடிச்ச மாதிரி இருக்கு என நீ பதில் சொல்லியபோது என் மனம் என்ன பாடு பட்டது என்பதை நான் மட்டுமே அறிவேன் அன்பே.

உன்னை நான் கூப்பிடாத ஆத்திரத்தில் எனது எண்களை ஆட்டோ ரிஜக்டில் போட்டு விட்டாய். எப்போது கூப்பிட்டாலும் செவிட்டில் அறை வாங்கியது போல் ''டொய்ங்.." என்ற சத்தம் மட்டுமே கேட்கிறது. ஆனாலும் ஆனாலும் உன் ஒற்றை ஹலோவைக் கேட்க ஓராயிரம் முறை நான் முயற்சிப்பேன் என நீ முட்டாள்தனமாய் முடிவெடுத்து விட்டதைக் கண்டு நான் அதிர்ச்சியடைகிறேன். மூன்று தடவைக்கு மேல் எவனும் எவளுக்கும் போன் செய்ய மாட்டான் என்பது உலகப்பொதுவிதியாய் இருக்கையில் நான்காவது கால் நாலு நாளுக்கு முன் பார்த்த நான்சிக்கு போடுவதுதானே முறை. அந்த வகையில் நான்சியோடு நாலு நாளாக வறுத்ததின் பலனாக இன்றிரவு அவள் வீட்டில் வறுவல் சாப்பிட இருக்கிறேன். வறுப்பின் விளைபொருளாய் வறுவலே கிடைத்தலென்பது கடலை வரலாற்றில் ஒரு விசித்திரம்.

இந்தக்கடிதம்கூட எவனாவது நெம்புகோலன் கண்ணில் பட்டுவிட்டால் கூட்டம் போட்டு கூப்பாடு போடும் அபாயம் இருந்தும் கூட, உயிரையே பணயம் வைக்கும் இந்த விபரீத கடிதத்தை உனக்கு எழுதுகிறேன் என்றால் என் காதலில் நீளம் உனக்கு புரிந்திருக்கும். என் காதலின் ஆழம் புரிய வேண்டும் என நிணைத்தால் பால்பாண்டி நாடார் வயல் கிணத்துக்குள் உட்கார்ந்து ஒருமுறைக்கு இருமுறை படித்துபார் ஏதாவது புரிந்ததென்றால் கடிதத்தில் கப்பல் செய்து கிணற்று நீரில் மிதக்க விடு.

புரியவேயில்லையென்றால் உனக்குத் தெரிந்த தீவிர இலக்கிய பத்திரிக்கை ஏதாவது ஒன்றிற்கு உன் அப்பன் பெயர் போட்டு அனுப்பி விடு. வரும் பணம் உனக்கு; பெரும் பெயர் உன் அப்பனுக்கு;

உன்னால் வரும் பெயரும் புகழும் என் குடும்பத்திற்கு தேவையில்லை என நீ நிணைத்தால் இதை எதிர் வீட்டு குஜராத்தி பெண்ணிடம் கொடுத்துவிடு. அப்போதாவது அவளுக்கு புரியட்டும் காதலுக்கு மொழி முக்கியமில்லை (முழிதானே முக்கியம்) என்பது.

இப்படிக்கு,

கழட்டி விடப்பட்ட கலகக்காதலன்

பிரதியங்காரக மாசானமுத்து

Saturday, December 15, 2007

பாராட்டு விழாவில் செல்வேந்திரன்

"ஐயா கவிஞரே, எங்க இருக்கீங்கன்னு?" அனுசுயாவிடமிருந்து மெஸெஜ் வந்த போது கிணத்துகடவு தக்காளி மார்க்கட் பக்கத்துல இருக்கிற டீக்கடையில பஜ்ஜி சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருந்தேன். அவ்வளவு டீடெயிலா பதில் சொல்ல வேண்டாமேன்னு "மார்க்கட் வொர்க்"னு ரிப்ளை பண்ணேன். கால் மீ அர்ஜண்ட்னு அடுத்த மெஸெஜ் வந்தது. பஜ்ஜி திங்கவுடாம என்னடா இது எழவுன்னு கூப்பிட்டா " கவிஞரே ஆனந்த விகடனில் ஒங்க கவிதை தொடர் படித்து மகிழ்ந்த பதிவர்கள் சின்னதா பாராட்டு விழாவிற்கு ஏற்பாடு பண்ணி இருக்கோம். தலைமை விருந்தினரா சென்னையிலருந்து தேவ் ஆனந்த் வந்திருக்கார்... பீப்பிள்ஸ் பார்க் அன்னபூர்ணாவில் சாயங்கலாம் ஆறு மணிக்கு... லேட் பண்ணிடாதீங்க"ன்னு அனுசுயா சொன்னதைக் கேட்டு காலுக்கு கீழே பூமி நழுவ தொடங்கியது. நம்மள கவிஞர்னு கூப்பிட்டதே ஈர வெளக்குமாற தலையில வச்சாப்பல இருக்கே... பாராட்டு விழான்னா?! புறப்படு செல்வேந்திரா... புறப்படு.... கால் டாக்ஸி, போக்கு லாரி, பைக் எதையாவது பிடித்து கெளம்புடா என் செல்வமேன்னு அடிச்சி புடிச்சி 5.55க்கு அன்னபூர்ணா வாசலுக்கு வந்தா அரைமணி நேரமா ஒரு பயலையும் காணோம். ஆஹா வழக்கம்போல நம்மளை பீன்ஸ் ஆக்கிட்டாங்களேன்னு கிளம்ப நெணைச்சப்ப அண்ணன் சிவகுமாருடன் வந்து சேர்ந்தார் அனுசுயா. சாரிங்க கிளம்ப லேட்டாயிடுச்சின்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லுவாங்கன்னு எதிர்பார்த்தேன். ம்ஹூம்.

தேவ் ஆனந்தும், தேவர் பிரானும் வர இன்னும் அரைமணி நேரம் ஆகும் என தகவல் வந்தது. அவர்கள் வருவதற்குள் பாராட்டு விழாவில் ஏற்புரை வழங்க 'கவிதை என்பது கற்பூரம் போன்றது' என ஏதாவது ஜல்லியடிக்க குறிப்புகள் எடுத்துக்கொண்டிருந்தேன். இனி நல்லதாக நாலு ஜிப்பாக்கள் வாங்கி வைத்துக்கொண்டால் இலக்கிய கூட்டங்களுக்கு செல்ல வசதியாக இருக்கும் என நிணைத்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் தேவர்பிரான், அருண்பிரசாத், தேவ் ஆனந்த் என ஒவ்வொருவராக வந்து சேர்ந்தனர். ஒரு பெரிய வட்ட டேபிளில் அமர்ந்து கொஞ்ச நேரம் பதிவுகள், தமிழ்மணம், தேன்கூடு, யூனிகோடு என வழக்கமான தலைப்புகளில் ஒருவருக்கொருவர் பேச ஆரம்பித்தனர். சரி எல்லாம் முடித்துவிட்டு நமது கவிதையை சிலாகிப்பார்கள். புகழும்போது முகத்தை எப்படி வைத்துக்கொள்வது என யோசித்துக்கொண்டிருந்த வேளையில் ரவா ரோஸ்ட் வேண்டும் என்றார் அனுசுயா. ரவா தோசை ஒரு ரவுண்டு முடிந்தபின் சாம்பார் வடை ஒரு ரவுண்டு ஓடியது. நான் ஒரு தடவை தொண்டையை செருமி எனது இருப்பையும், நாம் கூடிய நோக்கத்தையும் நிணைவுறுத்த முயன்றேன். 'என்ன செல்வேந்திரன் தொண்டைல ஏதாவது பிரச்சனையா? இங்கே மிளகு பால் வாங்கி குடிங்க சரியாயிடும் என்றார் சிவகுமார். மணி எட்டாகிவிட்டது. தேவ் ஆனந்த தாம் எழுத வந்த காலத்திலிருந்து தமிழ் பதிவுலகில் ஏற்பட்ட சர்ச்சைகள், மாற்றங்கள், தில்லாலங்கடி குழி பறிப்புகள், சாக்கிரதையா இருக்க வேண்டிய சமாச்சாரங்கள் குறித்த நெடிய பயனுள்ள குறிப்புகளை வழங்கி கொண்டிந்தவர் திடீரென குமுதமும் விகடனும் என ஓப்பிட்டை ஆரம்பித்தார். ஆஹா கிளம்பற நேரத்துல சப்ஜெக்டுக்கு வந்துட்டாங்கய்யான்னு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தா அப்படியே கலைஞர் டிவிக்கு கைமாறியது பேச்சு. அட போங்கப்பான்னு வெறுத்த நேரத்துல உங்க 'ரஜினியும் அப்பாவும்' விகடன்ல படிச்சேன். நல்லா இருந்ததுன்னு சொன்னது கொஞ்சம் ஆறுதலா இருந்தது. இதற்கிடையில் டேபிளை எப்படா காலி பண்ணுவீங்கன்னு பேரர் பதினைஞ்சு தடவை சுத்தி வந்ததுல அவரே ஒரு வலைப்பூ எழுதற அளவுக்கு விஷய ஞானம் அடைஞ்சுட்டாருங்கற உண்மைய தெரிஞ்ச நான் கிளம்பலாமான்னு முதல் தடவையா என் பவளவாய் திறந்தேன். அப்பகூட ஒரு வரி நம்ம கவுஜையை பாராட்டாம, கிளம்பலாம்னு கோரஸா சொல்லிட்டு ஆளுக்கொரு திசையா அப்பீட் ஆனாங்க. ஒவ்வொருத்தருக்கும் தனித்தனியா போன் போட்டு விசாரிச்சதுல ஒரு உண்மை தெரிஞ்சது அவங்க யாருமே 'முடியலத்துவம்' படிக்கலங்றது. சும்மா சந்திச்சு பேசலாம்னு முடிவெடுத்துட்டு நம்மள மாக்கானா ஆக்கின அனுசுயாவை பசித்த புலி தின்னட்டும்.

Thursday, December 6, 2007

கவிமடத்தலைவனை வாழ்த்தலாம் வாங்க

கவுஜயே மடத்தனமானது என்ற போதிலும் சங்கர மடத்திற்கு இணையாக கவிமடத்தை வளர்த்தெடுத்த நம் அன்புத்தலைவன் ஆசீப்மீரான் என்கிற சாத்தான்குளத்தான் என்கிற அண்ணாச்சியின் 'சாத்தான்குளத்து வேதம்' வலைப்பூ நடப்பு இதழ் (12-12-07) ஆனந்த விகடன் வரவேற்பறையில் இடம்பெற்றுள்ளது. இது கவிமட வரலாற்றில் பொன் எழுத்துக்களால் பதியப்பட வேண்டிய நாள். பெண்ணாதிக்கம் பெருத்துவிட்ட வலைப்பூ உலகில் ஓங்கி ஒலிக்கும் தனித்த ஆணீய குரலுக்கு சொந்தக்காரர் நம் அன்பு அண்ணாச்சி என்பது தாங்கள் அனைவரும் அறிந்ததே. அவரது போராட்டங்கள் நிறைந்த இந்த ஆணீய வாழ்வை கவுரவிக்கும் விதமாக 'ஆணீய சிந்தனையாளர்' அல்லது 'ஆணீய தளபதி' அல்லது ஆணீய ஆசான் போன்ற பட்டங்களைக் கொடுத்து அவரைக் கவுரவிக்கலாம் என கவிமடத்தின் தலைமைக் கொத்தனான நான் நிணைக்கிறேன். மேற்படி கருத்தோடு உடன்பாடுள்ள கவிமடக்கவுஜர்கள் உடனடியாக தங்களது ஆலோசனைகளை சொன்னால் ஸ்டாலினுக்கு போட்டியாக நெல்லையிலே மாநாடு கூட்டி பட்டமளித்து நாம் பெருமையடையலாம். என்ன சொல்றீங்க....?

Saturday, December 1, 2007

எப்பவும் மேலே...

கடைக்கு வந்த ஒரிரு நாட்களிலே சூடான பக்கோடா போல விற்றுத் தீர்ந்துவிட்ட விகடன் தீபாவளிமலர், தற்போது 'விகடன் தீபாவளி மின்மலர்' என்ற ஹைடெக் வடிவம் கொண்டு வெளிவந்திருக்கிறது. உலகெங்கிலுமிருக்கிற தமிழ் நெஞ்சங்கள் அச்சுப்புத்தகத்தைபடிப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தும் இந்த அரிய முயற்சி இந்திய பத்திரிகை வரலாற்றில் ஒரு புதிய புரட்சி. ஒவ்வொரு பக்கமாய் புத்தகம் போல புரளும் மின் மலருடன் அசத்தலான வீடியோ மற்றும் ஆடியோ இணைக்கப்பட்டிருப்பது சுகமான வாசிப்பனுபவத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மேலதிக விபரங்களுக்கு சொடுக்குங்கள்.